Sydney 1993/94. Młoda polska aktorka Anna - niezależna i trzeźwa, ale samotna i głodna pełni życia - poznaje rodaków-Żydów z exodusu 1968 r. i znajduje w nich rodzinę natchnienie oraz przyjaźń - a przede wszystkim największą swoją miłość w osobie Izraelczyka Boza - oficera Zahalu, bohatera i patrioty, postaci romantycznej, o wybitnym intelekcie. Pomimo intensywnego, seksualnego życia z Boazem, Anna zrozumie istotę ich miłości dopiero po przeżyciu ogromnego wstrząsu i tragedii.
Losy drugiej pary - Pawła i Racheli - rozwiną się pogodnie i szczęśliwie, z ogromną pasją i erotyzmem.
Silnie zaakcentowany wątek polsko-żydowski przedstawia Polakom istotę żydowskiego życia, prawa i obyczajów w sympatycznym a prawdziwym świetle.
Echa Izraela i jego losów rozlegają się w powieści bezustannie - w rozmowach i dyskusjach tej grupy imigrantów - Polaków-Żydów, poprzez ich więzi, miłości i intelekt - a nawet kabaret. Wszystko to wyraża i prawidłowość życia, i jego wieczny absurd. Jest to z pewnością pierwsza powieść polska tego typu.

Melbourne pod koniec XX i na początku XXI wieku. Autorka w swej książce podejmuje temat tęsknoty i powrotów do ojczyzny, i jednocześnie do kraju osiedlenia. Rozważa problemy związane z zachowaniem języka ojczystego i przyswojeniem obcego, jak również liczne dylematy codziennego życia emigranta i imigranta, tak często bardzo trudne do wytłumaczenia.
W pierwszej części poznajemy życie Lilii i Michała w Melbourne. Równolegle życie Anny w Jerozolimie, jej dalsze losy z Boazem i ich krótki pobyt w Sydney. W Melbourne pojawia się również Paweł, a Lilia prowadzi swoje dowcipne rozmowy telefoniczne z Jakubem.
Część druga ma natomiast charakter narracyjno-dokumentarny. Autorka przedstawia w sposób bardzo poetycki, a jednocześnie dramatyczny wydarzenia polityczne i społeczne w Australii na tle wrześniowej tragedii w Nowym Jorku i  wojny w Afganistanie. Jest to osobisty komentarz Autorki nie pozbawiony rzeczywistych odczuć współczesnego społeczeństwa australijskiego, po raz pierwszy w swej historii, tak bardzo wplątanego w sieć problemów ogólnoświatowych, jakie przyniósł początek XXI wieku. Książka oddaje obraz życia trzech krajów i ich narodów: Australii, Polski i Izraela.
Wizja Izraela w umyśle Autorki i jego miejsce w losach tego świata ma szczególne znaczenie w tej kronice wydarzeń. Rola Polski jako ojczyzny rozpatrywana jest prawdziwie, bowiem właśnie na emigracji boleśnie ujawniają się jej dramatyczne aspekty. Unikalność Australii jako wciąż cudownego i szczęśliwego kraju - przybranej ojczyzny dla niezliczonej liczby emigrantów - ale także dramat wynikający bezpośrednio z faktu wielokulturowości i wielorasowości przedstawiony jest z ogromnym przekonaniem i sympatią dla narodu australijskiego.

   [ powrót ]