Książka "Rytmy i dźwięki", pisana wierszem, jak wszystkie wcześniejsze publikacje Henryka Grabowskiego, poświęcona jest uczuciom kierującym ludzkim losem: miłością, miłością do ziemi ojczystej, miłością Boga, zadumą nad mijającym czasem i odchodzącymi ludźmi. Autor otrzymał za nią "Honorową nagrodę za twórczość poetycką" na IV Salonie Książki Polonijnej w Brukseli.

Drogi życia to pisana wierszem opowieść o życiu Wiesława, wpisana w wypadki historyczne XX wieku z odniesieniami do chwalebnych kart historii Polski i tradycji narodowych.

Henryk Grabowski urodził się w 1929 roku w Zarębicach. W 1930 r. rodzice wyjeżdżają z falą emigracji zarobkowej do Francji. Rodzina osiedla się w Owernii (Środkowa Francja), gdzie ojciec podejmuje pracę w kopalni węgla. Losy emigrantów polskich Autor opisał w książce "Darek Polski emigrant we Francji". W roku 1943 H. Grabowski kończy francuską szkołę podstawową, naukę kontynuuje w Polskim Gimnazjum i Liceum C. K. Norwida w Villard de Lans - jedynej polskiej szkole średniej w okupowanej Europie. Jest świadkiem wydarzeń w Vercors - centrum podziemnego francuskiego ruchu oporu. Wydarzenia te opisał w książce "Villardczycy". W 1949 roku uzyskuje maturę w Liceum Polskim w Paryżu i wyjeżdża do Polski, aby studiować historię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1952 r. dostaje nakaz pracy w Liceum Chałubińskiego w Radomiu. Po powrocie do Francji zostaje wykładowcą historii i geografii we francuskich szkołach średnich. W roku 1962 rozpoczyna pracę w Institut National de Recherches Agronomiques, w którym przepracował 32 lata. Mieszka na stałe we Francji niedaleko Paryża.
Po przejściu na emeryturę poświęca się pisaniu wierszowanych poematów obrazujących martyrologię narodu polskiego w czasie II wojny światowej. Należą do nich "Darek polski emigrant we Francji", książka dokumentująca życie polskich emigrantów we Francji, którzy wyjechali z Ojczyzny za chlebem; "Noc zgrozy", rodzaj poetyckiej lamentacji upamiętniającej cierpienia Polaków-zesłańców, ofiar wojny i stalinowskiego terroru; "Świty i mroki Kresów Wschodnich", przedstawiające okres zakładania osad wojskowych na Kresach i losy rodzin wojskowych po wybuchu II wojny światowej i zajęciu wschodnich terenów Rzeczypospolitej przez Armię Sowiecką; "Duch Warszawy", wierszowany poemat obrazujący martyrologię narodu polskiego w czasie II wojny światowej; "Tajniki ziemi ojczystej", poetycka refleksja nad najważniejszymi wydarzeniami z historii Polski minionego wieku.

   [ powrót ]