Z uznaniem należy przyjąć próbę wypełnienia luki w polskiej historiografii najnowszej, którą podjął Piotr Kowalski pisząc biografię generała Włodzimierza Ostoi-Zagórskiego. Ma rację Autor książki stwierdzając, że dzieje barwnego życia tego generała są niemal nieznane współczesnym Polakom, chociaż jego czyny i rola w przełomowych wydarzeniach związanych z odbudową państwa polskiego w XX wieku zasługują na pamięć. Na miejscu gen. Zagórskiego w historii zaważyła niewątpliwie tajemnica śmierci oraz osobisty konflikt z Józefem Piłsudskim. Z kart książki Piotra Kowalskiego rysuje się postać nietuzinkowego generała, o silnej osobowości i niełatwym charakterze. Miał on wiele zalet, ale także i wady. Autor pisze o tym z dużą starannością i troską o zachowanie obiektywizmu. Do niezaprzeczalnych walorów pracy Piotra Kowalskiego należy zaliczyć płynną narrację, podejmowanie polemik i wydawanie sądów, które wynikają z aktualnego stanu wiedzy i dotychczasowych ustaleń. Autor dostrzegł całą złożoność wypadków, o których pisał, a w postępowaniu W. Zagórskiego dopatrywał się też złośliwości, pieniactwa (nieustanne pojedynki), chęci szkodzenia i eliminowania przeciwników. Warto także podkreślić, że P. Kowalski starał się unikać wypowiadania jednoznacznych sądów, jeśli nie znajdował w postępowaniu dowodowym jednoznacznego potwierdzenia dla nich. Za potrzebą wydania tej biografii przemawia również fakt przypadającej w bieżącym roku 80 rocznicy tajemniczego "zaginięcia" generała W. Zagórskiego. Książka powinna zainteresować badaczy zajmujących się najnowszą historią Polski, a także wszystkich miłośników historii.

Dr hab. Zdzisław Biegański
prof. nadzw. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego
w Bydgoszczy

   [ powrót ]